home wat is beeldkraken nieuwsbrief contact inloggen
module overzicht
Vakgebieden
filters

Uit de mode

C
CKV |
G
geschiedenis |
M
maatschappijleer |
N
Nederlands

Hema


In 2017 besloot HEMA geen kleding meer te verkopen met de labels  ‘jongens’ of ‘meisjes.’ De kleding die de winkelketen sindsdien verkoopt is nu voor ieder kind bedoeld en het onderscheid tussen de jongens- en meisjesafdelingen is opgeheven. Wél blijft de keten gewoon roze jurkjes en blauwe broeken verkopen.

 

Wat vind jij? Ben je het ermee eens dat jongens en meisjes dezelfde kleding moeten kunnen dragen? Of vind jij dat de kleding gescheiden moet blijven?

 

Schrijf een brief aan het hoofdkantoor van HEMA. In de brief schrijf je wat jij vindt van hun keuze om de jongens- en meisjesetiketten uit de kleding te halen. Aan het einde van de brief verzoek je de HEMA om door te gaan met het verkopen van genderneutrale kleding of hiermee te stoppen.

 

  • Begin je brief met de juiste aanhef.
  • In de inleiding stel je jezelf voor en vertel je de reden van je brief.
  • In het middenstuk geef je drie argumenten voor je mening.
  • Sluit de brief af met een duidelijk verzoek.

Achtergrondinformatie


Kleding wordt al duizenden jaren gedragen. Niet alleen om het naakte lichaam te bedekken maar ook als bescherming tegen de verschillende weersinvloeden. Door de eeuwen heen zijn de kleren die mensen dragen veel veranderd. Vaak zie je aan de kleding die de mensen droegen welke denkbeelden ze hadden in die tijd.

 

Zo kun je aan de garderobe van de elite rond 1850 duidelijk zien welke rollen er waren weggelegd voor mannen en vrouwen. Mannen waren in die tijd het hoofd van het gezin en verantwoordelijk voor het inkomen. Ze droegen in die tijd degelijke, donkere en onkreukbare kleding.

 

Dames van stand hoefden zich in die tijd alleen maar bezig te houden met het baren van kinderen en mooi zijn. De nauwsluitende jurken en strakke korsetten die zij droegen waren onpraktisch en gaven maar weinig bewegingsvrijheid.

 

De industriële revolutie, die in Nederland in de tweede helft van de 19e eeuw opkwam, zorgde voor grote veranderingen. De confectiekleding deed zijn intrede, wat betekende dat kleding voortaan in standaardmaten voor een groot publiek gemaakt kon worden. Langzamerhand konden steeds meer mensen een broek, jurk of trui uit de winkel veroorloven.

 

Modetrends volgden elkaar in deze periode steeds sneller op. Dit had voor een deel te maken met het feit dat de lagere klassen de hogere klassen probeerden te imiteren om zo hun status een beetje op te krikken. De dames en heren van de elite bedachten dan weer nieuwe manieren om zich te onderscheiden.


Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de mannen naar het front gestuurd en namen de vrouwen hun taken over. Toen de oorlog was afgelopen, wilden de vrouwen hun nieuwe vrijheden graag behouden; ze wilden meedoen in de maatschappij en stemrecht krijgen. Bij deze nieuwe ideeën over de rol van de vrouw, paste de traditionele kleding niet meer. Er kwam vraag naar praktische, comfortabele kledingstukken waarin vrij bewogen kon worden.

 

De tweede feministische golf volgde in de jaren ’60 van de vorige eeuw. Baas zijn over je eigen lichaam kwam centraal te staan. De kleding die vrouwen droegen werd steeds korter. De minirok werd geïntroduceerd.

 

Je kunt je misschien wel voorstellen dat de mensen op de afbeelding diep geschokt zouden zijn als een dame in hun coupé een minirok zou dragen. Op de getoonde afbeelding zie je immers dat een ontblote enkel eind negentiende eeuw al zorgde voor verontwaardigde en verbaasde gezichten.

 

De titel van de getoonde afbeelding is 'Zedenverwildering anno '97' en het bijschrift luidt 'Maar Adèle, kind... je bent bijna naakt!' De afbeelding is gemaakt door kunstenaar Leo Jordaan in 1930.