home wat is beeldkraken nieuwsbrief contact
module overzicht
Vakgebieden
filters

Geknipt voor de zorg

C
CKV |
G
geschiedenis |
M
maatschappij |
N
Nederlands

Achtergrondinformatie


De kijk op mensen met een beperking is door de eeuwen heen flink veranderd. In de Romeinse tijd was het gebruikelijk dat een kind met een afwijking werd gezien als een straf of onheilsteken van de goden. In die tijd was het de norm om een gehandicapt kind zo kort mogelijk na de geboorte te doden. Bestuurders en invloedrijke filosofen zeiden zelfs dat het de plicht van de vaders was om 'kinderen die zwak of monsterlijk geboren waren te verdrinken.'  

 

In 374 na Christus kwam in het Romeinse Rijk een verbod op het doden van kinderen en dit verbod is sindsdien altijd geldig gebleven. Hoewel het nog wel voorkwam dat ouders in het geheim hun gehandicapte kind ombrachten, gebeurde het doden van pasgeboren kinderen met een afwijking veel minder, omdat het volgens de wet niet meer mocht. 

 

Bovendien breidde het christelijke geloof sterk uit en dit geloof bracht een nieuwe houding ten aanzien van gehandicapten met zich mee. Christenen zagen het als een opdracht van God om op liefdevolle wijze voor mensen met een afwijking te zorgen.

 

Gehandicapten werden dan ook, net als zieken, wezen en armen, vanaf de vroege middeleeuwen in kloosters opgevangen. Jaarlijks werden er duizenden gehandicapte kinderen bij de kerk te vondeling gelegd. In kloostermuren werden hiervoor zelfs speciale luikjes gemetseld naast de hoofdingang.

 

Tijdens de twaalfde eeuw werden er in de grotere steden opvanghuizen gesticht. Hoe goed verstandelijk en lichamelijk beperkten daar werden verzorgd verschilde van tehuis tot tehuis. Mensen met een handicap werden soms samen met criminelen, prostituees en daklozen opgesloten en en gedwongen tot heel eentonig werk. Tegelijkertijd waren er tehuizen waar goed voor mensen met een handicap werd gezorgd en waarbij de familieleden betrokken waren.

 

Rond de achttiende eeuw werd steeds meer bekend over psychiatrische en lichamelijke afwijkingen. En na de Tweede Wereldoorlog kwam er eindelijk aandacht voor het welzijn van de gehandicapte persoon als individu. Er ontstond een veel breder aanbod voor kunstzinnige en sportieve activiteiten. Ook kwam er aangepast onderwijs.

 

Tegenwoordig bestaat de gehandicaptenzorg uit een groot aanbod van activiteiten en werk dat past bij wat iemand kan én leuk vindt. Maar het is een sector waarin het altijd beter kan en waar vaak meer geld nodig is.

 

Het Rode Kruis riep daarom in 2005 op tot donaties om extra steun te kunnen bieden aan gehandicapten en chronisch zieken. Dit deed ze met de campagne 'Who Cares', waarvan de getoonde poster deel uitmaakt.