home wat is beeldkraken nieuwsbrief contact
module overzicht
Vakgebieden
filters

Een reuzenbed

C
CKV |
G
geschiedenis |
M
maatschappij |
N
Nederlands

Achtergrondinformatie


Als er bij ons iemand overlijdt, begraven of cremeren we diegene. In de tijd van de Hunebedbouwers ging dat er heel anders aan toe. Mensen bouwden toen grote stenen constructies die we hunebedden noemen. Als je tijdens je leven een belangrijk persoon was, werd je hier na je dood in begraven.

 

Hunebedden bestaan uit grote rotsen die op elkaar gestapeld zijn. Deze stenen zijn in Nederland gekomen tijdens de ijstijd. Er kwam toen een grote muur van ijs vanaf Scandinavië deze kant op. In deze ijsmuur zaten ook grote rotsen, waarvan sommige wel 20.000 kilo wogen. Toen het klimaat veranderde en het warmer werd, smolt het ijs en bleven de grote stenen liggen.


De constructie van een hunebed bestaat uit draagstenen met daar bovenop dakstenen. De ruimte tussen die grote stenen werd opgevuld met kleinere stenen. Als de stenen constructie stond, werd het graf afgewerkt met zand en gras. Zo leek het hunebed meer op een heuvel en viel het niet meer zo op in de omgeving.

 

De Hunebedbouwers gaven aan hun doden geschenken mee in het graf zoals wapens, voedsel en gereedschappen. Dit deden ze omdat ze geloofden dat de zielen van de doden deze spullen nodig hadden om de oversteek te maken naar het hiernamaals.

 

De naam hunebed komt van het woord huin, wat een oud woord voor reus is. Mensen konden later namelijk niet geloven dat ‘gewone’ mensen zulke reusachtige rotsblokken konden optillen. Dat moesten dus wel reuzen zijn geweest!

  

Een andere naam voor de Hunebedbouwers is het Trechterbekervolk. Dit was een volk dat ongeveer 5400 jaar onder andere in Drenthe leefde. Trechterbekermensen trokken niet meer rond om aan hun eten te komen, maar bleven op één plek om gewassen te verbouwen en vee te houden. Ze woonden in lemen boerderijen en gebruikten houten en stenen werktuigen. Als de grond waarop de boeren verbouwden uitgeput was, namen ze hun spullen mee en trokken ze naar een nieuwe plek.

 

Het volk heeft zijn naam te danken aan de trechterbekervormige potten die ze maakten. De opening van die pot was wijd en werd steeds nauwer, net als bij een trechter. Als je kijkt naar de afbeelding, zie je bij de vrouwen links onderaan enkele van die potten staan.

De maker van de afbeelding is Johan Herman Isings. Hij was een Nederlands illustrator en tekenaar die vooral bekend is geworden met zijn historische schoolplaten. De getoonde afbeelding is één van deze schoolplaten en kreeg de titel 'De Hunebedbouwers' mee.